Roman Ingarden (1893–1970) należy do najbardziej znanych na świecie polskich filozofów. Był uczniem Husserla i od niego przejął metodę fenomenologiczną, którą konsekwentnie stosował w rozważaniach ontologicznych i estetycznych. Często pisał równolegle w języku polskim i niemieckim. Jego największym wkładem w interpretację dzieła sztuki są teksty dotyczące literatury i wprowadzenie terminu „konkretyzacja”. Tą koncepcją połączył dzieło z odbiorcą, rozszerzając refleksje nad odbiorem o zagadnienie przeżycia estetycznego. Prywatnie był pasjonatem fotografii. Robił zdjęcia wszystkiemu, co pozwalało na „wyabstrahowanie ładności”. W tej publikacji prezentujemy kilka tematów dominujących w jego twórczości artystycznej.

Publikacja zawiera teksty Sebastiana Stankiewicza, Marii Anny Potockiej i Marleny Nikody oraz wspomnienia Władysława Stróżewskiego o Romanie Ingardenie.