Klasyczna Grimmowska baśń opowiedziana na nowo przez dwie literackie legendy.

Dawno, dawno temu, kiedy waszych dziadków jeszcze nie było na świecie, pewien ubogi miotlarz i jego żona mieszkali na skraju wielkiego, mrocznego lasu z dwojgiem dzieci, Jasiem i Małgosią…

Niektóre opowieści nigdy się nie starzeją. Zwłaszcza jeśli przedstawiają je nam mistrzowie. W 1997 roku Maurice Sendak, kultowy amerykański autor i ilustrator książek dla dzieci, opracował scenografię i kostiumy do XIX-wiecznej opery o Jasiu i Małgosi. Kiedy w 2025 roku poproszono mistrza literatury grozy, Stephena Kinga, o napisanie tekstu do rysunków stworzonych dla teatru przez Sendaka, nie wahał się ani chwili. Stworzył swoją wersję klasycznej opowieści i opatrzył ją osobistym wstępem.

Nie zamierzał łagodzić Grimmowskiej baśni ani w drastyczny sposób potęgować jej grozy. Zamiast wymyślać fabułę na nowo, wolał skupić się na detalach. Z ilustracji wydobył znaczące szczegóły, którymi wzbogacił historię, w niemal filmowy sposób akcentując jej mroczny nastrój. Dzięki temu szczęśliwe zakończenie, w którym dziecięca odwaga i spryt zostają nagrodzone, wybrzmiewa z jeszcze większą siłą.

Nic dziwnego, że w pierwszym tygodniu po premierze książka znalazła się na pierwszym miejscu na liście dziecięcych bestsellerów „New York Timesa”.